Björn Egilsson fjallar um stefnur og strauma í íslamskri heimspeki og guðfræði á miðöldum í sinni ritgerð. Sé ástundun fræða hinna latnesku og íslömsku miðalda skoðaðar ofan í kjölinn kemur í ljós að þegar fram í sótti varð guðfræðinni ekki gert eins hátt undir höfði í löndum múslima og í hinni kristnu Evrópu, þrátt fyrir að eingyðistrúarbrögð af sama meiði gegnsýrðu þjóðlífið af álíkum mætti bæði í Austri og Vestri. Orsakir þess má rekja til deilunnar sem Magnús nefndi í einum af fyrstu tímunum, um hvort Kóraninn væri eilífur hluti Guðs eða skapaður hlutur. Svo að lesendur átti sig betur á eðli deilunnar mun ég varpa ljósi á rætur íslamskrar heimspeki í hinni grísk-rómversku arfleið, ástundun heimspeki og guðfræði í hinum rísandi menningarheimi Íslams og fræðimennina sem skópu þann heim. Þess er freistað að veita innsýn í þá fjölbreytni og ástríðu sem var að finna að baki þessum sögulegu atburðum, undir hinu stirða guðfræðilega yfirborði.
Friday, May 30, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)